16. september 2002

Ég bremsa ekki
Stundum þegar ég er að keyra úti í sveit um kvöld eða nótt þá hleypur hagamús yfir veginn. Ég hef alltaf reynt að valta ekki yfir þær hingað til en ég er að hugsa um að hætta því, reyna frekar að splatta þær hér eftir. Það eru nefnilega ekki svo margar leiðir fyrir hagamús til að deyja. Þær geta orðið veðrinu að bráð, soltið til dauða, frosið í hel nú eða drukknað í músarholu í heví rigningum. Þær geta verið étnar lifandi af hundum, köttum, minkum, rottum, refum, uglum, name it! Og einstaka kvikindi álpast í músagildru og er kramið, límt niður eða drekkt. Allt eru þetta frekar súrir dauðdagar fyrir aumingja mýsnar en það er ein og ein mús sem sleppur við þá. Þessar örfáu heppnu mýs sjá bara skínandi bjart ljós og wwwwwwwwwWHAAAMM! Enginn sársauki, bara fallegt ljós og svo er allt búið. Þessvegna er ég hættur að bremsa fyrir músum, af því að ég er músavinur!! hmmmmmm..?

0 ummæli:

Sendu inn athugasemd