Í dag fór ég til lögreglunnar. Ekki til að játa handahófskenndar sakir eða til að kæra útrásarséní heldur til að sækja veskið mitt sem ég af fimi minni glataði á mánudag þegar ég var að hjóla heim úr vinnunni. Í veskinu voru öll greiðslukortin mín, segulkort sem ég þarf að nota út um allt í vinnunni, ökuskírteinið mitt, verðmæti upp á um 10þús ásamt fleiru minna mikilvægu.
Satt að segja hélt ég að þetta væri allt horfið og mikið svakalega er maður allslaus án veskis, sérstaklega í vinnunni þar sem ég var allt í einu orðinn eins og draugur, gat ekki opnað hurðir, stjórnað lyftunni eða fengið mér mat. En, það var ekki öll von úti, einhver hafði fundið veskið mitt úti á götu, útrignt og af útlitinu að dæma búið að keyra duglega yfir það. Sá hinn sami hafði síðan farið samviskusamlega með það til lögreglunnar sem síðan bjallaði í mig og lét mig vita. Allur pappír í því var orðinn að drullu, veskið sjálft var orðið eins og blaut húð að koma við það en það var í lagi með öll plastkortin þannig að í raun var þetta eins og kærkomin tiltekt í veskinu bara.
En allavega, til þín, riddari götunnar, sem ert á ferli og bjargar munum samborgara þinna, óséður og óverðlaunaður. Takk!
(Þessi mynd er frá
Lalla)
Í dag fór ég til lögreglunnar. Ekki til að játa handahófskenndar sakir eða til að kæra útrásarséní heldur til að sækja veskið mitt sem ég af fimi minni glataði á mánudag þegar ég var að hjóla heim úr vinnunni. Í veskinu voru öll greiðslukortin mín, segulkort sem ég þarf að nota út um allt í vinnunni, ökuskírteinið mitt, verðmæti upp á um 10þús ásamt fleiru minna mikilvægu.
Satt að segja hélt ég að þetta væri allt horfið og mikið svakalega er maður allslaus án veskis, sérstaklega í vinnunni þar sem ég var allt í einu orðinn eins og draugur, gat ekki opnað hurðir, stjórnað lyftunni eða fengið mér mat. En, það var ekki öll von úti, einhver hafði fundið veskið mitt úti á götu, útrignt og af útlitinu að dæma búið að keyra duglega yfir það. Sá hinn sami hafði síðan farið samviskusamlega með það til lögreglunnar sem síðan bjallaði í mig og lét mig vita. Allur pappír í því var orðinn að drullu, veskið sjálft var orðið eins og blaut húð að koma við það en það var í lagi með öll plastkortin þannig að í raun var þetta eins og kærkomin tiltekt í veskinu bara.
En allavega, til þín, riddari götunnar, sem ert á ferli og bjargar munum samborgara þinna, óséður og óverðlaunaður. Takk!
(Þessi mynd er frá
Lalla)
Takk, riddari götunnar!
0 ummæli:
Sendu inn athugasemd